Happy

Nagising ako kaninang umaga na may ngiti sa aking mukha. Siyet. Hindi ko alam kung bakit. Basta masaya lang akong gumising. Haha. It's my turn naman. It's my turn to be happy. I will be happy all the time. Try making me sad, kahit sino ka pa, hindi mo na ako kakayanin. Malaki man ang katawan mo, hindi mo ako kayang patumbahin. Haha. John Lloyd??

Pagod na ako sa pagiging emo. Pero gusto ko pa rin ng emo songs a. Kahit pa sabihin niyong emo sucks, e ano ngayon. Makinig kayo ng sarili niyong tugtog. Haha.

MAAGA AKONG PUMASOK KANINANG UMAGA!! Haha. Since start ng sem, ngayon lang uli ako pumasok ng maaga. Malakas kasi ang feeling ko na magiging mabuti ang araw na ito. Tama naman ang feeling ko. Haha. Ok, kahit medyo mababa ako kanina sa quiz namin sa Physics, ok lang ako. Pasado pa rin. Hindi ko naman ine-aim na maperfect e, ok na ako sa pasado lang. Pero syempre, mas masaya kung mataas ka. Nagulat lang ako kaninang ibinalik ang aming quiz paper sa OB. OMG. 14 over 15 ako. Haha. Ang yabang ng putek. Well, that made my day kasi akala ko 10 lang ako sa quiz na yun. Mataas na rin ako sa quiz kanina sa Pedia. Hindi kasing taas ng mga katabi ko pero mataas na rin. Paano ba naman kasi, naka-duty kami sa Nursery, siyempre dapat mataas ang RLE group ko dun. Haha.

Madalas na lang ako biglang napapangiti kanina. Hindi ko alam kung nababaliw na ako. May mga naiisip lang kasi ako na nakakatuwa. At hindi mabasa ng mga kaibigan ko kung ano ang iniisip ko. Haha. Lalo na lang tuloy ako natutuwa… dahil takang taka sila kung bakit ako masaya. Bakit nga ba? Basta… akin na lang yun.

Nagbigayan rin pala kami ng regalo kanina para sa Chris-Cringgle (tama ba spelling?) namin ng mga kaibigan ko. Something soft daw dapat. Ibinigay ko ang unan na may nakasulat, "Isipin mo na lang cute ka". Haha. Tatlo kasi yung unan na yun. Ibinigay ko yung dalawa sa dalawang kaibigan ko pang kasama kong bumili nung regalo kahapon sa San La. Yung una, ang nakasulat "God is always with you". Tapos yung pangalawa, "Smile always". E naisip ko naman na nakakahiya naman sa nabunot ko dahil parang napaka-usual lang nung mga messages… kaya ang binigay ko e yung, "Isipin mo na lang cute ka." Medyo naiinis ata sa akin pero ok lang ata. Haha. Ata. Ginamit niya rin naman agad kanina e. At ang natanggap ko… Gummy Worms at ballpen slash keychain. Haha. Hindi ko alam kung bakit yung ballpen nasama dun… hindi naman siya soft. Haha. At sandamakmak na cotton pa pala. haha. Para masabi lang na soft din. Haha. Yung ex ko pa ang nagbigay… ang awkward pero ok lang din. Hindi na rin ako affected. Haha.

Ok. Masaya na ulit ako. Aaminin ko na… masaya ako dahil iniisip ko na lang ang mga naging masasayang araw namin. Napanaginipan ko siya kagabi. Kaya may ngiti sa aking mukha kaninang paggising ko. Napapangiti na lang ako kapag nakikita ko siya kanina. Haha. Hindi na ako kinikilig… hindi na rin ako galit. Masaya na lang ako sa lahat ng naexperience ko kasama siya. Aaminin ko na rin… yung two months na yun ang naging pinakamasasayang araw ng buhay ko… yet. Yet kasi alam kong marami pa akong pagdadaanan. Tulad nga ng sinabi ng daddy ko bago siya umuwi ulit sa Tugue, "Bata ka pa. Marami ka pang pagdadaanan."

Binabawi ko na ang mga masasamang mga sinabi ko noong brinake mo ako. Pasensya na… masyado lang akong nasaktan. Titigil na ako sa kakaasa. Sabi nga ng isang kaibigan ko, "Stop living in the past." Tulad ko, bagong break lang din sila ng girlfriend niya. One year and four months sila. Pero siya… kayang kaya niya. So napaisip ako… asan na ang dating ako? Did love really made me weak? So, positive outlook na ako ulit. Past is past. Ex is ex. Well, hindi na ako nahihirapan gamitin ang term na yun. Haha. Ex-lubby dubb. Haha. Ex-bibe ko.

Mamimiss ko ang iyong mga yakap at halik. Haha. Yuck ba? Ang iyong halimuyak. Haha. Ang iyong mga "I love you forever". Siyet. Haha.Alam mo namang minahal kita. Alam na alam mo yun. Haha.

Lubby Dubb, it was hard for me to let go. I never thought this would happen. I really believed in forever. Thank you for everything we have been through. Thank you for each moment that I have been with you. Now I know, love is just not enough. I am not and will never be enough for you. You were a dream and at least for two months, my dream came true. Two months of everything I have been looking for. Thank you for you. Thank you for the love. I will be missing us. Although I will see you everyday for years to come, I will always be happy that once in my life, we became a reality. I am not regretting that you were my first. I will always remember Tarlac and Fontana. I will remember our Lubb Dubb moments. I will remember "Nothing's Gonna Stop Us Now" and "Gising Na". I will remember your first hug. I will remember our first date and the way looked that day. I will remember August 26. I will remember "A Love Story". I will remember our first kiss, my first kiss. I will remember your first I Love You. I will rember the thrills. I will remember our secrets. I will remember our bus ride from Laguna. I will remember the feeling holding your hands. I will remember Bloody Red. I will remember your love letters. I will remember the smell of your sampaguita perfume and moisturizer. I will remember Lucky. I will remember UST Hospital. I will remember your home. I will remember SM North EDSA and Cinema 12. I will remember our taxi ride from PBB. I will remember our lunches together. I will remember how we share your IPod. I will remeber our catwalk moments. I will remember your surprises. I will remember your laugh. I will remember your smile. I will remember the way you look at me. I will remember your eyes. I will remember being a bibe. I will remember our dreams. I will remember our plans. I will remember how our last kiss felt. I will remember how we loved each other. I will remember you. I will remember us. I will treasure it. Keep it all safe in my heart. Because I know, one day, my mind will no longer remember us, but my heart will. My heart will never forget. I loved you more than I loved anyone else, even myself. All I want to do, is to hold you forever, forever and ever.

-Bibe mo

Today was supposed to be our hundred days. Happy… I am now happy.